25.12. Trzy wigilie kowidowe

25 grudnia, dzień 1028.

Wpis 1017

zakażeń/zgonów

119/0

Zapraszam do prezentów pod choinkę w postaci wsparcia bloga, na Święta, co łaska…

Wersja audio

No, jakoś się udało przetrwać ten wigilijny szturm. Brzuszki napełnione, czas na relaks Dnia Drugiego i może lekturkę Dziennika. Nawet sobie zrobiłem risercz. Bo to Dziennik zaciągnął się już na trzecie święta i można wrócić do źródeł i popatrzeć na historię kowidowych Bożonarodzeń. Pierwsza Wigilia w 2020 roku to koszmar jakiś. Panika w Kościele, odwołane pasterki, zdalne kolędy. Tak, Kościół nas opuścił, co było mocnie j widać, niż po pierwszym szoku kowidowej Wielkiej Nocy. Wtedy się wszyscy bali i jakoś przełknęli zamknięte kościoły w najważniejsze katolickie święto. Ale po dziewięciu miesiącach lecenia w trąbę lud się zorientował, że powinniśmy dawno poumierać, a tu nic. A więc zaistniało społeczne podejrzenie, że to ściema, a więc obostrzenia wydawały się już bardziej bezsensowne niż konieczne. Byliśmy też tuż po zadymach kobiecych na ulicach i wątki błyskawic pojawiały się w zeświecczonych formach świątecznych.

Druga wigilia to już opary absurdu. Nawet zrobiłem z tej okazji samouczek, o czym rozmawiać przy stole, a o czym nie, by się nie pozabijać. Niestety do dziś aktualny, tylko po kosmetycznej podmianie newsów. Ostry podział na trzymających fason ultrasów, publikacje zdjęć testów dokonane przez całą rodzinę, żeby odpowiedzialnie zasiąść przy stole, takie były poprzednie Święta. Ale już widać było, że to ekstrema, że odpływ się zaczął i tak naprawdę wszystko jasne, oprócz wieszczenia o tsunami, pogrzebach, które mają zakłócić święta i stadionach pełnych zakażonych. A te dudnienia, absurdalne po konfrontacji z rzeczywistością, tylko utrwalały resztę, że żyjemy w jakimś matrixie pozorów.  

Jakie były (albo są) te święta? Ano wydaje się, że już mało kowidowe. Temat zniknie, Kościół będzie śpiewał nową kolędę – „Polacy, nic się nie stało…”, ale to nie znaczy, że nad stołami wigilijnymi zagości radość i optymizm. Idą ciężkie czasy, uwaga – na tyle ciężkie, że moim zdaniem proste podziały (kowidianie-antyszczepionkowcy; pisowcy-pełowcy) mogą już się usubtelnić, nawet w roku wyborczym, który nas czeka.

Wydaje mi się, że już podskórnie coraz szerzej czuć nadchodzącą nieciekawą przemianę świata, który się globalizuje w opozycji do interesów dotychczasowego suwerena. Będzie drożej, zimniej, mniej bezpiecznie. I… bezradnie.

Tym bardziej będzie się odtwarzał podział jak za komuny. Ale z małą poprawką. Otóż za komuny to było tak, że świat na zewnątrz, zaraz za progiem mieszkania, był obcy i nieprzyjazny. Coś tak jak staje się szybciej niż wolniej teraz. I wtedy ludzie lgnęli do siebie. Ostoją, wyspą na oceanie wrogości stały się rodziny, enklawy normalności rozsypane w archipelagu mieszkań i domów. Rodziny trzymały się razem, były „podstawową komórką społeczną”. A właściwie jedyną komórką, bo inne więzi społeczne, wykraczające poza atom rodzinny były w zaniku. Im wyżej i liczniej, tym bardziej. Nawet interesy klas nie były artykułowane czyli uświadomione, bo brakowało komunikacji.

Tak też jest i teraz. Ludzie otorbiają się do obszaru własnych rodzin, najbliższych przyjaciół. Kooptacja z zewnątrz jest nieczęsta oraz jest miłym zaskoczeniem, że gdzieś tam, poza nami, pałętał się jakiś porządny człowiek. Co do poprawki, to z komuną, oprócz tych podobieństw, różni nas kwestia powstawania grup wirtualnych, na platformach mediów społecznościowych. Ja bym w życiu nie poznał tylu ludzi spoza mojego środowiska, którzy w rzeczywistości myślą tak samo. A tak i znaleźliśmy się, i jest nas tylu, że można się spotkać w realu. I są to spotkania znaczące i rzadkie, jak spotkania samotnych wilków, które nieoczekiwanie staja się watahą.

Tak więc te święta, przynajmniej dla mnie, są czasem refleksji nad fenomenem bliskości wśród ludzi. Ludzi połączonych czasem pokrewieństwem krwi, czasem jednością trudnych przekonań. Ja pamiętam, że święta to był dla mnie często czas ogromnej nudy, osładzanej tylko perspektywą otrzymania prezentów. Potem zacząłem je doceniać równo z tempem kiedy przy stole ubywało obecnych. Teraz uważam, że były to jedne z ważniejszych chwil w moim życiu, choć ta świadomość pokoleniowo nierówno się rozkłada.

Jednak rodzina i przyjaciele to jest ogromna siła. Człowiek znajduje swoje miejsce, bratnie dusze. I nie zmogą tego żadne globalisty czy sanitarni oprawcy.

Dlatego można sobie nawzajem życzyć wszystkiego najlepszego w gronie rodzin i przyjaciół. Bo chyba tylko to może nas uratować.

Jerzy Karwelis

Wszystkie wpisy na moim blogu „Dziennik zarazy”.      

5 thoughts on “25.12. Trzy wigilie kowidowe

  1. Ano!

    I jeszcze jedno: Zasada mocnej i słabej demokracji:
    – Im silniejsza demokracja, im suweren ma więcej do powiedzenia, a tzw Centrum jest mniej omnipotentne i decydujace – tym suweren chętniej organizuje i porządkuje swoje (coraz) dalsze otoczenie, środowiska, kręgi itd… Współpracując z innymi.

    – Ale im demokracja słabsza i im coraz większy obszar decyzji i odpowiedzialnosci suwerenowi jest wyszarpywany przez ONYCH – tym suweren chetniej i powszechniej chowa się w swoich rodzinach i domach/mieszkaniach. A już co tam nawet tuż za drzwiami – na zasyfionej klatce schodowej wręcz – ma głeboko w d…!
    To żelazna reguła, tak było zawsze i wszędzie!
    Chcesz wiedzieć, czy idą złe czasy i dyktatura ciemniaków? Popatrz na klatkę schodową i uliczkę tuż za furtką! Także w obszarze tzw. niematerialnym, społecznym.
    Im wiecej dyktatury ciemniaków, rozlicznych narzucanych mu odgórnie, przymusowych
    -yzmów i – izmów, tym mniej suwerena w tej przestrzeni i tym więcej (zamiast suwerena) rozmaitych odgórnie zasilanych, sterowanych i napędzanych hunwejbińskich jaczejek, pełnych zmanipulowanych przez odgórnych cwaniaków dzieci i osób słabych na umyśle.
    Hitler miał Hitlerjugend, Stalin Komsomoł, Mao – Hunwejbinów, Wielki Brat Organizację Kapusiów, a sterowani przez NWO klimatyści i genderyści – mają swoje „osoby aktywistyczne”, „kooperatywy” i inne bandy przyklejaczy… Na razie nieliczne, ale będzie gorzej… I znów trzeba będzie gadać o rzeczach ważnych tylko w domach, przy aparatach telefonicznych wyjetych z gniazdka, oh, wait – przy komórkach i laptopach okutanych w poduszki i z wyjętymi bateriami…
    Wszystko już było i teraz wraca… Jak w każdym totalu.

  2. >>Rodziny trzymały się razem, były „podstawową komórką społeczną”<< – i świadomi tego spece od rządzenia światem próbują ile się da osłabić więzi rodzinne. Trzeba o tym pamiętać.

    1. 10/10!!!
      Tylko po zniszczeniu Rodziny bydlaki z NWO będą mogły zdobyć absolutną władzę nad ludźmi. Po to im te 56 płci i rozwalanie naturalnych więzi miedzyludzkich.
      A Rodziny bez rozwalenia odwiecznych norm moralnych zniszczyć się po prostu nie da.

  3. Ale… My tu filozofujemy, a tymczasem przy obecnych cenach międzynarodowych benzyny ze stycznia tego roku, jej ceny detaliczne na stacjach Orlenu są o ok. 1 zł 20 gr na litrze wyższe. Przy takich samych obciążeniach podatkowych.
    Dojna zmiana w natarciu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

%d bloggers like this: